W ciągu kilku ostatnich lat powszechne stało się dążenie administracji podatkowych do ograniczenia możliwości stosowania w praktyce przewidzianych prawem międzynarodowym zwolnień z opodatkowania. Jednym z takich zwolnień jest zwolnienie z opodatkowania dywidend i innych świadczeń tego typu wypłacanych przez spółki zależne swoim spółkom-matkom z innych krajów UE, wprowadzone przez tzw. Parent-Subsidiary Directive, tj. Dyrektywę Rady 90/435/EWG, zmienioną przez Dyrektywę Rady 2003/123/WE. Przykładem ograniczenia stosowania dyrektywy są przepisy francuskiego prawa podatkowego, zakazujące korzystania ze zwolnienia z podatku u źródła na podstawie dyrektywy, jeśli finalnym jej odbiorcą (tzw. beneficial owner) jest właściciel spółki-matki sam niemający siedziby na terenie UE, a struktura holdingowa stworzona została przede wszystkim w celu skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego dyrektywą.

7. września 2017 r. ETS wydał wyrok (sygnatura akt C‑6/16), w którym uznał wyżej przedstawione przepisy francuskiego prawa podatkowego za sprzeczne z postanowieniami Parent-Subsidiary Directive oraz za sprzeczne z art. 49 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zakazującym ograniczenia swobody przedsiębiorczości obywateli państw UE na całym jej terytorium.

Wyrok ten jest głosem ETS przeciwko praktyce ograniczania z wykorzystaniem ustawodawstwa krajowego korzyści podatkowych wynikających z przepisów prawa podatkowego oraz znaczącym wsparciem dla struktur tworzonych w oparciu o spółki holdingowe usytuowane w krajach, oferujących preferencje podatkowe dla tego typu działalności.